![Laptop rijpe vrouw](/sites/default/files/styles/header_image/public/2024-01/GettyImages-1214307416.jpg?h=119335f7&itok=pGcCkb18)
Bij het beoordelen van financiële klachten kijkt het Kifid altijd uit zichzelf ('ambtshalve') of er is voldaan aan de regels van het Europese consumentenrecht. Deze ambtshalve toetsing geldt niet voor alle Europese richtlijnen die de consumenten beschermen. Er is een uitzondering.
Dat blijkt uit een bindende uitspraak die de Commissie van Beroep van het Kifid op 17 juni heeft gedaan. De richtlijn waarvoor het Kifid niet ambtshalve hoeft te toetsen, heeft te maken met de manier waarop een verzekeraar voor het sluiten van een verzekering de voorwaarden verstrekt. Dit speelde in een zaak waarbij een verzekerde een koffer was vergeten in een taxi. Bij de Geschillencommissie is de zaak niet inhoudelijk beoordeeld, omdat de Geschillencommissie ambtshalve, dus op eigen initiatief, heeft geconcludeerd dat de verzekerde de polisvoorwaarden nooit correct heeft ontvangen. Hij had alleen een link gekregen naar de voorwaarden. Een link is geen duurzame drager, die vergelijkbaar is met de voorwaarden op papier. Bij een link naar een pdf-document op internet kan de verzekeraar eenzijdig de tekst veranderen. Voor de Geschillencommissie was dat voldoende reden om de verzekerde in het gelijk te stellen.
Drie informatieplichten
De Commissie van Beroep is het daar niet mee eens. Volgens de Commissie van Beroep hebben verzekeraars drie verschillende soorten informatieplichten. In de eerste plaats is dat de informatieplicht die bij het niet naleven tot sancties leidt. In de tweede plaats zijn er de essentiële informatieplichten, die een belangrijke rol spelen bij de beslissing van de consument. In de derde plaats zijn er overige informatieplichten, bijvoorbeeld hoe de consument later de informatie kan raadplegen.
De Commissie van Beroep oordeelt dat het Kifid alleen de eerste twee plichten ambtshalve moet toetsen. De derde niet. De verplichting tot een duurzame drager is een 'overige informatieplicht'. De Geschillencommissie had deze dus niet ambtshalve mogen toetsen. Zonder deze toetsing wint de verzekering de zaak en hoeft de verzekering de schade van de vergeten bagage niet te vergoeden.